PsychoPracownia Integra Monika CałkaRole podejmowane przez DDA. – PsychopracowniaIntegra

Alkoholizm rodzica czy też obojga rodziców, stanowi problem dla wszystkich członków rodziny. Jest on głęboko skrywanym sekretem, który wymusza grę rodzinną, w którą dziecko musi grać, aby prawda nie wyszła na jaw. Dziecko udaje, przyjmuje role, które pozwalają mu przetrwać a także utrzymać pozory, że w jego rodzinie wszystko jest normalne. Takie zachowanie sprawia, że rodzina funkcjonuje nadal, a poszczególni funkcjonuje nadal, a poszczególni członkowie, mogą dzięki temu mieć poczucie stabilizacji i bezpieczeństwa.

Najczęstszymi rolami przyjmowanymi przez dzieci wychowujące się w domu alkoholowym są: bohater rodzinny, kozioł ofiarny, maskotka oraz dziecko zagubione.

  • Bohater rodzinny to dziecko, które bierze na siebie obowiązki dorosłych i dobrze sobie z nimi radzi. Przejmuje rolę dorosłego, opiekując się rodzeństwem czy pijanym rodzicem, jednakże poświęcając się dla innych zaniedbuje własne potrzeby. W życiu dorosłym nie potrafi się bawić, brakuje mu spontaniczności.
  • Kozioł ofiarny to dziecko, na którym skupiają się wszystkie frustracje i problemy rodziny. Sprawia kłopoty wychowawcze, wchodzi w konflikt z prawem. Wszystkie te sytuacje pozwalają odwrócić uwagę od rzeczywistych problemów rodziny. Jako dorosły nie potrafi współpracować, jest nieakceptowany przez społeczeństwo.
  • Rolą maskotki jest rozweselanie, pocieszanie i przymilanie się. Dotyczy to najczęściej najmłodszych dzieci, które są w centrum uwagi i zainteresowania rodziny. Humor i żarty są przykrywką dla prawdziwych uczuć takich jak smutek, niepewność czy strach. Te uczucia towarzyszą im przez całe życie, skrywane pod maską błazna i duszy towarzystwa.
  • Dziecko zagubione zwane też niewidzialnym, najczęściej stoi z boku, nie sprawia kłopotów. Izoluje się od rodziny i żyje w świecie marzeń. Ma trudności w nawiązywaniu kontaktów z innymi ludźmi, jest zamknięte w sobie. Jako dorosły również trzyma się na uboczu, pracuje samodzielnie, jest nieśmiałe i samotne.

Niektórzy badacze dodają jeszcze jedną rolę – ułatwiacza, czyli dziecka, które wspomaga emocjonalnie alkoholika, bierze za niego odpowiedzialność. Chroni go przed bolesnymi konsekwencjami jego picia i samo je ponosi. Towarzyszy mu poczucie bezradności i niskiej wartości oraz poczucie winy, że nie potrafi zapobiec piciu.

Wymienione wyżej role pozwalają dzieciom poradzić sobie z alkoholizmem rodziców, którzy je zaniedbują emocjonalnie i fizycznie. Wzmacniane, funkcjonują tak w dorosłym życiu, lecz spotykają się z niezrozumieniem społeczeństwa, przez co zamykają się w sobie i pozostają obserwatorami otaczającej rzeczywistości.

Dzieciństwo spędzone w rodzinie alkoholowej pozostawiło wiele śladów w psychice dziecka. Traumatyczne doświadczenia mają negatywny wpływ na psychikę dzieci. Doznane krzywdy ujawniają się w dorosłym życiu i przysparzają wielu cierpień. Utrwalone w strukturze osobowości, tworzą „pułapkę”, z której nie można się uwolnić. Każde następne doświadczenie, które nie zostanie autentycznie przeżyte, tylko umocni „pułapkę”, powodując izolację oraz nawarstwianie negatywnych uczuć, które zostaną stłumione. Utrwalone poczucie krzywdy, odbiera energię, wiarę w siebie a w zamian pozostawia poczucie bezsilności. Obraz własnej osoby jest zniekształcony, tak jak i myślenie o sobie. Pojawia się brak zaufania i rozżalenie, co w efekcie powoduje konsekwencje dla psychicznego funkcjonowania.

Więcej o tematyce DDA możesz poczytać tutaj:
http://www.goldenline.pl/grupy/Pozostale/dda-dorosle-dzieci-alkoholikow/

Autor: Monika Całka

After you have typed in some text, hit ENTER to start searching...